Passie              Tijdslijn               Trofeekast               Euroleague records
Tel mee af naar Tokyo

De kers op de taart van mijn carrière. Volg onze road naar Tokyo via het Instagramkanaal van de Belgian Cats.

Mijn passie.
Mijn levenswerk.

Van mijn eerste speeldagen als 12-jarig meisje in Sint-Niklaas tot een WNBA titel in Los Angeles. De sport waar ik heel mijn leven aan gewijd heb heeft me al op zoveel mooie plaatsen gebracht, herinnering gegeven en mensen laten ontmoeten.

Scroll verder en ontdek enkele sleutelmomenten in mijn carrière.

1992 Het begin

Hoewel ik pas op mijn twaalfde ben beginnen met basketbal spelen in Sint-Niklaas, was ik meteen helemaal verkocht. Ik vroeg meteen aan mijn ouders om een basketbalring boven de garage te hangen en heb heel veel tijd gespendeerd op onze oprit.

1997 Belgian Cats

Ik was amper zestien en mocht mee naar Slovenië. Iedereen in de ploeg studeerde nog of werkte al en moest tien dagen verlof nemen voor de nationale ploeg. Voor hen was het even weg uit het gewone leven. Daar werd ik voor het eerst opgemerkt, door Franse coaches. We speelden toen tegen Frankrijk.

1998 Frankrijk

Voor mijn ouders was een diploma het allerbelangrijkste. Wist ik toen veel dat je ook in Europa professioneel kon basketballen. Ik wist zelfs niet dat er dichtbij, in het Franse Valenciennes, een topploeg bestond. Gevolg: toen ik mijn middelbare studies achter de rug had, vertrok ik naar Frankrijk.

2000 WNBA

Op 19-jarige leeftijd zag ik mezelf gedraagt worden door de Cleveland Rockers. Plots was ik deel van de competitie waar ik al jaren naar opkeek en begon 1 van de grootste uitdagingen in mijn leven. En dat allemaal terwijl ik nog maar 7 jaar basketbal speelde. Ik speelde in Cleveland en New York tot in 2005 waarna ik een korte pauze nam.

2007 EK

Het was het jaar van de waarheid voor de Belgian Cats. Het EK in 2007 zal ik nooit meer vergeten. Het was 1 van mijn grootste ontgoochelingen in mijn carrière. We eindigden 7de en de eerste 6 mochten naar de Olympische spelen… 

2011 Lou & Vince

In 2011 beviel ik van ons zoontje Vince en mijn vrouw Lot beviel minder dan een maand vroeger van ons dochtertje Lou. Ik nam een “mama-break” van basketbal om zoveel mogelijk tijd met de kindjes en mijn gezin door te brengen.

2011 Comeback-mama

Het was weer tijd om op het allerhoogste niveau mee te draaien. En dat deden we ook met Valencia. Dat jaar wonnen we de Euroliga titel en al bij al, waren dit enkele van de mooiste jaren in mijn basketbalcarrière. Dat ik dit allemaal samen met mijn gezin heb mogen doen, ben ik zo dankbaar voor.

2016 WNBA Titel

Na enkele van mijn beste jaren in de Euroleague maakte ik mijn comeback naar de WNBA. Ik speelde samen met enkele van de beste spelers in de league met onder andere Candace Parker en Chelseay Gray. We wonnen dit jaar dan ook de titel in een spannende Game 5 waarmee ik de allereerste Belg werd die een WNBA titel won.

2021 Tokyo

De kers op de taart voor mijn carrière. Ik had na het prachtige EK in 2017 niet gedacht dat ik nog 3 jaar ging verder gaan, maar de Olympische droom bleef verder spelen in mijn hoofd. Nu kijk ik alvast uit naar de prachtige dingen de we als team en als land kunnen verwezenlijken in Tokyo.

What's next? Inspire

De komende jaren wil ik vooral mijn ervaringen delen met de wereld om zo jonge sportvrouwen te inspireren om hun droom te volgen, maar vooral dat ze op die manier zich goed voelen met wie ze zijn.

De trofeekast

Overheen de jaren in mij basketbalcarrière heb ik heel wat mooie prijzen verzameld. Naast heel wat teamtitels en individuele prijzen werd ik 5x benoemd tot beste speelster van Europa.

Het zijn de titels die ik verloren heb,
waar ik het meest uit leerde.

Belgian Cats

Europese prijzen

Zomercompetities

Euroleague records

Tot op de dag van vandaag ben ik nog steeds recordhouder in 3 verschillende categorieën in de Euroleague. Een prestatie waarvan ik me pas bewust was na mijn Euroleague carrière maar 1 waar ik zeker trots op ben.

0

Punten

0

Rebounds

0

Wedstrijden